Bezelyemle 16. & 17. Hafta

Tatilimizden şu yazımda bahsetmiştim. Döndüğümüzün ertesi günü (16. hafta) nezle oldum maalesef. Hava değişimi mi desem alerji mi desem bir karışık haller içerisindeydim. Şükür ki 3 günde toparlandım ama korkmadım değil. İlaç alamayacak oluşum ve annelik kaygıları bir araya gelince eşim de ben de ne yapacağımızı bilemedik. Bol bol istirahat ve eşimin vitamin deposu meyve salataları sayesinde çabucak ayağa kalktım.

17. haftamızda ise doktor kontrolü ve bebeğimizin cinsiyetini öğrenebilecek oluşumuzun heyecanı vardı. Günler su gibi akıp geçti diyeceğim ama heyecanla bekleyince zaman duruyor sanki.

Kontrol tarihimize ne kadar yaklaşırsak o kadar yavaş geçiyor zaman. Bizim bebi biraz nazlansa da sonunda kızımız olacağını öğrenebildik ve hiç vakit kaybetmeden hemen o akşam ilk alışverişimizi yapmak üzere dışarı çıktık. Öncesine değinmeden edemeyeceğim :) Sağolsun düşünceli kocam bizim için önemli olan bu anı da kutlamak için güzel bir akşam yemeği planlamıştı.

Sanırım hayatımızda dışarıda yediğimiz en hızlı yemeklerden biriydi belki de ilki. Bebeğimizin ilk alışverişini yapacak olmanın heyecanı vardı. (bebeğimiz doğduktan sonra eminim pek çoğu böyle olacak :) bal kızım sen şimdiden bize neler yapıyorsun böyle)

İnsan istiyor ki bebeği her şeyin en güzeline sahip olsun. Hem her şeyi almak istiyorsun hem de yüzünü bile görmediğin o meleğe hiçbir şeyi yakıştıramıyorsun daha güzeli olsun istiyorsun. Hamile psikolojisi bu olsa gerek. Murat'ı da dahil etmeliyim heyecanlı anne-baba psikolojisi diyelim ;) Her geçen gün yeni yeni duyguları tadıyor yeni yeni şeyler hissediyorsun. Hatta bazen doğmamış bebeğini herkesten kıskanıyorsun :) Ay daha başımıza neler gelecek kim bilir :) Alışveriş kartlarına bu kadar anlam yükleyeceğimi tahmin bile edemezdim. Artık bizim de Kanz kartımız var diye havalara uçtum resmen. Bütün akşam karta bakıp sevindim (imza: Deli anne :D ).

İlk cicilerimiz :') Yerim o tavşancık ayakları

Bu haftalar daha çok duygularla geçti, kendimi değil duygularımı dinledim desem yeri. Her ne kadar duygusallığımız önüne geçse de kalça ve bacak ağrılarım sebebiyle erkenden uyandığımı da söylemeliyim. Bir gün 16. ve 17. haftalar hakkında arama yapan anne adayları bloğuma ulaşırsa yalnız değilsin notumu da buraya düşeyim öyle değil mi :) O ağrılar normal anacım. Doktoruma da danıştım içiniz rahat olsun ;)

Kalsiyum, demir ve magnezyum vermişti doktorumuz geçen ay. Bu ay da kullanmaya devam ediyorum magnezyum dışında. Magnezyumun tadı felaket çok keskin. Zaten krampların olduğunda kullanırsın demişti doktorum. Çok şükür şimdilik öyle bir sıkıntım yok. (bu satırlar da bana not olsun, ileride bu yollardan bir kez daha geçersem diye hani :) )

Eşim aldığı her çiçeğe 1 adet gül ya da özel bir çiçek koydururdu beni temsilen. Bu kez 2 gerberamız var :')

Çok şükür her şey yolunda. Bir sonraki kontrolümüz ayrıntılı olacak. İnşallah yine çok güzel haberler alırız.

Görüşmek üzere, hep sevgiyle ^.^