28. ve 29. Hafta 'İçimde Kıpır Kıpır Oyunlar Yapan Bir Kelebek Var'

Yine 2 hafta bir arada oldu maalesef ama 'çocuk da yaparım kariyer de' deyince böyle oluyor. Doğumdan önce tezimi teslim etmek istiyorum, sonrasında kızımla geçireceğim zamanların bir dakikasında bile başka bir şeyle meşgul olmak istemediğim için dişimi sıkıp istemeye istemeye de olsa nihayet o tezin başına geçtim ve Perşembe günü itibari ile ilk kontrolü atlattım. Dünden beri keyfimiz iyice yerinde anlayacağınız, ense yapıyoruz minnak kelebeğimle :') Hatta ne yapacağımı şaşırmış vaziyetteyim elime bir örgümü alıyorum, bir kitabımı alıyorum arada sosyal medyada takılıyorum kısaca finaller sonrası rahatlık diye tanımlayabilirim bugünkü durumumu :)

Yarın da İstanbul'a gidiyoruz, İBS Anne Bebek Çocuk Fuarı'na gideceğiz, oradan da Ikea. Güzel bir haftasonu bizi bekliyor :) Hamileliğimin en başlarında Aralık ayı gelsin tamamdır diyordum, Aralık ayında zaman daha bir hızlı akıyor sanki. Hazırlıkların en keyifli kısmına geldiğimizden olsa gerek (yazar burada tezi yaşanmıyor saymakta, hihi ;) )

28.haftamda rüyamda ilk kez kendimi doğum yaparken gördüm, vallahi çok kolay oldu :) Üzerine de HypnoBirthing Mongan Yöntemi kitabını okumaya başlayınca tamam dedim oldu bu iş, hatta Murat'a ne zaman gidiyoruz doğuma diye sormamla gülmeye başlaması bir oldu. Ben rahat ve mutlu olunca daha bir mutlu oluyor canım sevgilim.

Mutlu anne = (önce) mutlu baba = doğal sonucu olarak mutlu bebek

Ben de mutlu olunca çok güzel oluyorum hakkımı yemeyeyim, keyif danslarımı kızıma aktaracağım günleri iple çekiyorum. Benim danslarımı kızımızda hayal ediyoruz da bakalım Murat ne yapacak iki çatlakla ;)

Haftanın ilk günü kızım her zamanki hareketli haline göre biraz daha sakin olunca durdum durdum kurdum kafamda, sonra tam doktora gidecekken sinirlerim boşaldı ağlamaya başladım. Meğer bizim minik keçi bunu bekliyormuş, kıpır kıpır takla atmalar dönmeler, ben ağladım o oynadı. Kıyamadı anacığına biz de gitmekten vazgeçtik zaten Salı günü kontrol günümüzdü ertesi sabah kontrole gittik.

Çok çok güzeldi prensesim, iyice büyümüş. Yine sabah gittik ve geçen seferki gibi aynı saatlerde uyanıyordu kızımız. Uyurken izledik bir süre, önce kıpırdanmaya başladı sonra minnoş ağzını kocaman açıp esnedi ve elleriyle gözlerini ovuşturmaya başladı. Aşık olduk bir kez daha ağzını yüzünü yediğime.

Doktorumuzla doğum fotoğrafçısını konuştuk, hastane biriyle anlaşmalıymış. Tesadüfen bir kaç gün önce görüştüğüm kişiler olması içimi rahatlattı, bilmediğim bir fotoğrafçı ile çalışmak istemem. Hastane odası süsleme için de anlaşmalı oldukları bir firma varmış ancak yaptıkları işleri hiç beğenmedim. Kapıya şu çiçekçilerde satılan uyduruk kapı süslerinden asıp oda içine de bir iki tül parçası serpiştirmişler.. Cıks bir prensese hiç layık değil. Aklımdaki planları harekete geçirmeye karar verdim, ne varsa ana babalarda var vallahi. Anlayacağınız internet didik didik edilecek, umarım aradıklarımızı buluruz.

Bir de tetanoz aşımızı vurulduk bu hafta, bu kez akıllı davrandım sağ omzumdan vuruldum. Gerçekten ağrısı çok farketti, sol taraftan vurulduğumda çok ağrı olmuştu, sağ tarafa fazla yatmadığım için daha çabuk atlattım. Bundan sonraki aşı Mayıs ayında, kızımın 3. ay aşısına denk gelecek. Ay içim sızlıyor vallahi şimdiden düşündükçe.. Allah kocama sabır versin, ben görmeye dayanamam aşı vurulurken.

29.haftamız da bebeğimle çoğunlukla evdeydik. Cankuşumun hareketlerini daha daha net hissettim ve artık göbeğimi yamultmaya da başladı. Özellikle göbeğimin sola doğru yamulduğunu gördüğümüzde şoku atlattıktan sonra gülme krizine girdik. Totosu ya da başı oradaydı ve en güzeli okşadığımızda onunla konuştuğumuzda orada beklemesi.. Artık ciddi ciddi iletişim kuruyoruz. Murat ile aşklarını kıskanmıyor değilim, koca gün sakin sakin dolanırken baba geldikten sonra bir hareketlenmeler bir oynaşmalar. Ne yapalım kader böyle kızlar babalarına aşık oluyor :) Bana da keyfini çıkarmak düşer ne de olsa ben de kız evladıyım halden anlarım ;)

Uyku düzenim fena değişti, önceleri sabah erkenden uyanıyordum. Şimdi uyuyup uyanıp öğleni buluyorum, bir uyku mayalamadır ki sormayın gitsin. Sonra diyorum az kaldı, uyuyamayacaksın yat yatabildiğin kadar :)

29. haftamızın son günü blogger etkinliğindeydik kızımla. Çok keyifli çok güzeldi. Göbeğine kalp kondurulmuş kurabiyemi görünce nasıl mutlu oldum anlatamam. Aldığım en anlamlı hediyelerden biri. Bir de prensesimin İrem ve Mehtap teyzeleriyle tanışması :) Ellerini göbeğime koydukları gibi bir tepik atıverdi, benim kız sosyal olacak belli. Ana kız gezer dururuz artık, annesi günlere gidiyordu şimdi devir değişti event event gezeriz minnoşumla :)

Bizden haberler şimdilik bu kadar olsun :) Bugün hava çok güzel, yarını iple çekiyoruz. Yaşasın bebek alışverişi ;)

Hep sevgiyle ^.^

29+6