32. ve 33. Hafta Hamilelik Günlüğüm

20li haftalarımdayken biri 32 haftalık hamileyim dediğinde, doğuma ne kadar az kalmış diye düşünürdüm. 32. haftaya geldim ve zaman durdu.. Beklenen gün yaklaştıkça kızıma olan özlemim, hayallerim, heyecanım artıyor ve gerçekten zaman geçmiyor.. Bir yandan hala hayal gibi gelirken bir yandan da anne olacağım heyecanı tüm benliğimi sarmış durumda. Bu ve bundan sonraki tüm yazılarımda sabırsızlığımı vurgulayabilirim benden söylemesi ;)

32. hafta ile birlikte daha fazla ağırlaştığımı hissediyorum, aslında her geçen gün bir öncekinden farklı oluyor desem yeridir. Çok şükür son trimester olmasına rağmen enerjim düşmedi ama çabuk yorulduğum bir gerçek. Yorgunluklarım da uzanarak geçmiyor, malum bel ağrısı ile tanıştığım zamandan beri ne zaman çok yorulsam kalçama vuruyor. Her iki kalçamda da çekme oluyor, hala ne olduğunu bilemiyoruz doğum sonrasına kadar da bilemeyeceğiz ama umarım bel fıtığı çıkmaz. Koccimde yakın zamanda bel fıtığı çıktı zira, ona rağmen bana kıyamadığından her işe o koşturuyor onun içinde çok üzülüyorum. Bari bende çıkmasın da doğum sonrası işleri devralabileyim. Şimdi yine duygusala bağlayacağım en iyisi bu konuyu kapatayım kendime döneyim.

Evet kalça çekmesi dedim ama malesef bu hafta daha ileri safhasını yaşadım. Misafir öncesi kendimi biraz fazla hırpalayınca bacaklarımın titrediğini hissettim, üzerine basamamaya başladım.. Görünüşte çok kilo almamış olsam da, vücut değişiyor elbette. Kendimi kollamam lazım.

Bu kadar dert yanma yeter değil mi. Müjdeler olsun çikolatayı bıraktım :) Yani bırakma dediysem insan gibi yemeye başladım, neydi o öyle günde 4-5 e varan kaçamaklar! Ama hala canım sürekli tatlı çekiyor, ne oldu içimdeki ekşici tuzlucu hatuna bilmiyorum ama hayatım boyunca tatlıcı bir insan olmadım. Nadirdir canımın tatlı çekmesi, bebek istiyordur kısıtlama ye diyenler de yok değil ama yemezler şekerim ;) Bu tezi destekleyenler genelde benden 2-3 beden fazla olan hamişler. Neyse girmeyeceğim o konulara, Allah'ım beni zayıflatmıyorsan arkadaşlarımı şişmanlat felsefesi diyeyim siz anlayın ;) Şeker en çok bebeğimin sağlığı için tehlike! Bunun bilincinde olarak yemeye devam etmeye vicdanım da analık hassasiyetim de el vermiyor zaten.

Bir de minnoşuma ördüğüm bir battaniye vardı, çok şükür bitirdim ve kendim yaptım diye demiyorum vallahi çok güzel oldu. Bu yazı daha fazla gecikmesin diye fotoğraf düzenleyemedim ama sonraki yazılarımda mutlaka paylaşacağım. Hatta isterseniz kendi yaptığımız hazırlıklardan oluşan bir post hazırlayabilirim.

Bu hafta hamilelik, doğum ve yenidoğan çekimi için fotoğrafçımızla tarih belirledik. Yakında ayrıntılarıyla blogda olacak.

33.Hafta

Yeni yıl! Masalkuşa bir adım daha yaklaştık..

2015 yılına girsek de kızıma kavuşsam diye düşünüyordum hep. Önceki yazımda da bahsetmiştim. O yüzden ayrı bir güzel geldi bu yıl bana. Evde dinlenerek kendimizi dinleyerek karşıladık 2015'i. Saat 12'ye bir kaç dakika kaldığında ise elimize makinemizi alıp kızımıza bir video bırakmak istedik. Çok duygusal çok anlamlı oldu bizim açımızdan, eminim böyle duygusal anne babanın minik meleği için de çok anlamlı olacak. Kendimi prensesimin yerine koydum, ailem bana böyle bir anı bırakmış olsaydı mutluluktan ne yapacağımı bilemezdim. Dilerim o günleri görürüz her birlikte..

Bu hafta kızımın hıçkırıkları ile çokça keyiflendik. Bebeğim için aynı şeyi söyleyemeyeceğim ama :) Kıyamam yavrukuşum hıçkırmaya başlıyor, bir süre geçer diye bekliyor sonra pozisyonunu değiştiriyor, bekliyor, baktı geçecek gibi değil resmen sinirlenip kıpır kıpır dolaşmaya başlıyor. Artık yeri de dar, iyice sinirleniyor :) Minik insan, onun da duyguları var. Atarlıkuş :'))

Bir de kendime çok şaşırdığım bir şey oldu bu hafta. Et yeme niyetiyle gittiğimiz restorantta, menüye bakarken mercimek çorbası bir anda gözüme kelle paça gibi geldi. İşin garip tarafı ben ağzıma işkembe çorbası bile süremem değil ki kelle paça yiyeceğim. Ben kelle paça istiyorum dediğimde Murat'ın beni algılayamaz hali çok tatlıydı :) Sonra bir süre güldük bana, gelene kadar da nasıl sabırsızlandım anlatamam. Ah kızım sen annene neler yaptırıyorsun böyle, asla dediğim daha neleri yapacağım seninle kim bilir :)

Hastane çantamızı da bu hafta hazırladık, çok duygusaldı o hazırlıkları yapmak, o günü hayal etmek.. Allah kullanmayı nasip etsin inşallah.. Bir yandan da baby shower hazırlıklarımız devam ediyor. Her birini hazırlamak öyle zevkli ki :)

Kızıma gelince artık gerçekten çok çok net hissediyorum, hatta ayaklarına dokunabiliyorum. Göbeğimin dalgalanmasına ise bayılıyorum. Bol bol video çekiyoruz, biliyorum çok özleyeceğim. 

Göbeğimi mıncırma isteğimi hala bastırabilmiş değilim :) Bir yandan da yeri dar diye üzülüyorum, sonra en sevdiği en güvende olduğu yer, bebeğim halinden çok memnun diyorum. Böyle git geller içerisinde geçiyor günlerim.

İmza: Gel gitli gebe ;)

34+2