Eylül Masal'ın Yaşına 1 Kala

Bugün daha bir duygusalım, minik meleğim büyüdü bugün tam 11 aylık. Doğum günü hazırlıkları heyecan derken bu ayın nasıl çabuk geçeceğini anlatmama bile gerek yok sanırım. Yenidoğan fotoğraflarına baktığımda ve kızıma karşıdan bakınca ne kadar büyük yol katettiğimizi görüyorum hem çok mutlu ve gururluyum hem de bir hüzün hali hakim. Mesela şu anda fonda çalan bebek şarkılarına kendi dilince eşlik ediyor, ortalığı kurcalıyor hatta kendi kendine oyun bile kuruyor.

Derken yanıma geldi ve bir es verdik :)

Henüz yürümüyor ama hızlı hızlı emekleyip sıralayarak her yere yetişiyor. Hatta öyle ki meydan okuyor, Geçtiğimiz haftadan beri ellerini çekip ayakları üzerinde durmaya başladı. İlk yaptığında ne yapıyorum ben, bir şey oldu ama anlayamadım der gibi yüzümüze baktı, ellerinin boşta olması garip geldi ellerine bakıp kendini popo üstü bıraktı :) Onunla her an mucize, çok şükür bugünlere, çok şükür bana anneliği yaşatan yaradana. İsteyen herkese nasip olsun inşallah.

Hep istedim ki kitapları çok sevsin, benim gibi kırtasiye malzemesi ve kitap görünce kendini unutup, mutlu olsun. Sanırım bu dileğim yavaş yavaş gerçek olmaya başladı. Önceden kitapları sadece diş kaşımak için kullanırken şimdilerde oturup sayfalarını çeviriyor kitapları ile zaman geçiriyor. Oyuncakları hala çoğunlukla ilgilisini çekmiyor ama oyuncakların arasından kitaplarını seçip oturup inceliyor. Geçtiğimiz haftalarda babaannesi bizimleydi, sağolsun sabahları ben uyuyayım diye Eylül Masal ile o ilgilendi. Sabahları kitap okumuşlar beraber, sayı saymışlar. Bu da tuzu biberi oldu bence iyice ısındı. Kayınvalidem öğretmendir ;) o da çok mutlu kuzucuğun kitaplarla ilgilenmeye başlamasından. Hayallerimden biri kızımla hadi bugün kitaplara bakmaya gidelim deyip, saatlerce kitapçıları kırtasiyeleri gezip anne kız kitap günü yapmak :) Umarım gerçek olur.

Baba kız aşkı son sürat devam ediyor, bana nispet bile yapıyorlar hıh :) Babası gelmeye yakın kapı önünde söylenmelere devam ediyor minik hanım. Baba gelince de kafasını bir güzel boynuna gömüyor uslu uslu kucakta duruyor, evet evet benim afacan kızım ve sakin durmak! Gerçi hakkını yemeyeyim son zamanlarda öyle güzel belli ediyor ki bize olan sevgisini şaşırıp kalıyorum. Başını kucağıma koyup sırnaşmıyor mu, boynuma minik burnunu gömüp derin derin koklamıyor mu eriyorum! Maşallah bal yavruma. Baba kelimesini çok daha bilinçli kullanıyor, sabahları işe gitmeden önce kucağından inmiyor babasının, babacık bıraktığında çılgınca baba baba diye sesleniyor. Öyle güzeller ki saatlerce gözümü bile kırpmadan izleyebilirim onları... Caniçlerim çok şükür sizinle her günüme...

Yazıya dün başladım, bugün tamamlayabiliyorum ancak ;)

Kızçem uyandı burada bitireyim yazımı, 2016 boool yazılı çok paylaşımlı olacak planlarımdan biri bu. 2016'ya dair diğer planlarımı ve hedeflerimi de uzun uzun yazacağım. Sağlıkla mutlulukla tüm sevdiklerinizle birlikte güzel anılarla dolu bir yıl olsun hepimiz için.

Hep sevgiyle, Gözde Anne