Öyle Üzgünüm Ki...

Kelimeler boğazımda düğümleniyor, söyledikçe sövdükçe hiddetlendikçe çıkmaza giriyor sustukça her geçen gün batağa saplanıyoruz.. 'Elden bir şey gelmiyor sadece dua' demeyi kabullenemiyorum. Bir şey yapmalı, kanıksamamalıyız fakat öylesine kolay atlatır olduk ki her yeni olayı.. Her gün ölüyor, hiç olmamışçasına kaldığımız yerden devam edebiliyoruz..

Düşündükçe iç sızım katmerleniyor; kimisi ailesine kavuşma hevesiyle, kimisi tatil heyecanıyla yola çıkan, kimisi görevi başında tam 42 can! Sayı değil her biri bir can, birilerine hayat birilerine nefes.. Annesine, babasına, eşine dostuna, evladına sabır çokça sabır, yine dua..

Ah kızım, ah melek evladım, ciğerim, sol yanım gönül ister hep tatlı hatıralar bırakayım ama acıyı da yazıyorum yazmalıyım ki unutulmasın. Kabullenilip daha beterlerine yol olmasın..

Dilerim son olsun..