23.Hafta Gebelik Günlüğüm

Bu hafta hamileliğimin en duygusal haftalarından biriydi ve hatta en duygusal olduğum haftaydı diyebilirim. Artık daha bir hamile gibi hissediyorum kendimi, göbeğimin büyümesi ve bebeğimi artık çok net hissedebiliyor oluşum sanırım bana böyle hissettiren. Daha fazla hayal dolu ve daha fazla sabırsız her anımız. Ne zaman nereye gitsek Eylül Masal aklımızda, hep onunla gideceğimiz her şeyi onunla yapacağımız anların içinde buluyorum kendimi.

Bu hafta pek başaramasam da düzenli yürüyüş yapmaya çalıştım. Bu yürüyüşleri kızımla yaptığımı hayal ettim ve ilk yürüyüşten gözüm yaşlı döndüm eve. Masal gibi geliyor gerçekten, duygusal kova kadını olan ben her geçen dakika daha fazla duygu yükleniyorum sanki.

Bebeğimin ilk hıçkırıklarını da hissettim :) Yani sanırım bence öyle :) Tempolu ve sık sık tepikledi Masal Hanım ve bu durum bayağı böyle sürdü, bence hıçkırıklarıydı, Murat'ta şahit oldu ;) Meleğimin amniyon sıvısından yediklerimin tadını aldığını bildiğimden daha sağlıklı beslenmeye çalışıyorum, arada kızımla kaçamak yapmadık diyemeyeceğim ama. Her yemek sırasında da bu video canlanıyor gözümde. Pıt pıt pıt besin damlaları, yediklerimden memnun mudur acaba..

Tuvalete gitme sıklığımın orada yaşama boyutuna ulaşması ve hafta başında yaşadığım mide yanmaları dışında bir sorunum olmadı çok şükür. Mide konusunda ben kaşındım ama, baharatı acıyı o kadar abartırsam olacağı buydu. Yetmiyormuş gibi tabak tabak pırasa yedim iyice ekşittim midemi. Çok şükür iki günde geçti. Birde karman çorman rüyalarım, endişeli bir hal alınca üzüldüm. Neyse ki onu da bir gün ile atlattım. Hamilelik ile birlikte pek çok kadının kabus boyutunda rüyalar gördüğünü okumuştum, şükür öyle bir rüya görmedim ama duygusal bir rüya bile yetti. Sanırım bu hafta gerçekten daha duygusaldım.

Ah bir de sakarlığıma değinmeden olmayacak :) vallahi el benim değil sanki hihi :D Bir kaç kırma, yanma, dökme tehlikesini atlattıktan sonra emin olmadan dikkatlice bakmadan hiç bir iş yapmamaya karar verdim ve bu durumu da rafa kaldırdık. Yani umarım öyledir :) İki senedir evliyiz, ilk defa bu hafta bir kase kırdım. Hamileliğin şanından olsun ;)

Önümüzdeki hafta gönlüme göre bir hamile yastığı dikeceğim. Sol kolumun üzerine nasıl abanıyorsam uyuşmuş halde uyandığım çok oldu. Çok büyük bir şey istemediğimden (sonra fazlalık olacak çünkü) eşimle beraber bir formül bulacağız artık.

Daha önce bahsetmedim hiç, hamilelik ile birlikte yüzümde daha önceden olan bir kaç sivilce lekesinden kurtuldum :) Bunun yanında saçlarımı gün aşırı yıkarken artık gerek duymuyorum. Eskisine göre oldukça kurular, çok işime geliyor hele ki soğukların kendini iyice hissettirmeye başladığı şu günlerde. Soğuk demişken kış mevsimi sonbahardan sonra favorim olabilir, kızımı getirecek inşallah bana..

Hafta sonu bal damlamın tekmeleriyle uyandım, sabahın kör saatlerinde ve akşamları da dans etmek için gece yarısını uygun görüyor :) Ama çok mutluyum, iyi ki oradasın can kuşum :*

Hep sevgiyle ^.^

İmza: Uykusuz Anneler Kulübü Aday Adayı