Eylül Masal'ın Uyku Düzeni

• Gece gündüz ayırdına varsın uyuyacak (uyumadı)
• Kırkı çıksın uyumaya başlayacak (uyumadı)
• İlk 3 ayı atlatınca tüm düzenini kurmuş oluyorlar, uykuları da düzene girecek göreceksin uyuyacak (uyumadı)
• 6 aylık olduklarında tamamen değişiyorlar mucize gibi, ek gıdaya geçtikten sonra meme için bile uyanmayacak sabaha kadar deliksiz uyuyacak (uyumadı)
• Senin bebeğin biraz memeci ama 9-10 aylık olduğunda iyice hareketlenip yoruluyorlar, işte o zaman göreceksin uyuyacak (uyumadı)
• 1 yaşından sonra yemesi, oynaması, uyuması her şey bilinçli oluyor, kendisi uyumak isteyecek (uyumadı)

Tam 14 ay uykusuz her gece, son 2 ay yorgun ölesiye…

Hamileyken derinlemesine araştırmadığım tek başlık uykuydu belki de, baştan kabullenmiştim bebek doğduktan sonra her anne uykusuz kalır zamanla bebek zaten kendi kendine uyumayı öğrenir, en fazla birkaç ay uykusuz anneler kervanına katılırsın en olmadı senin bebeğin uyumayı birazcık daha geç öğrenir birkaç ay fazladan uykusuz annelerin en önünde flama taşıyan sen olursun.  Zaten çocuklar erken kalkar, e iş hayatından alışkınım sabah 6’da da uyansan ona göre düzen kuruyorsun bazen akşamları erkenden uyuyup dinleniyorsun, bebekle de böyle olacak ne var ki?

Kazın ayağı hiç de öyle değilmiş!

Eylül Masal doğdu, ilk günler uykusuzluğu en yoğun hissedeceğin zamanlar dediler. Öyle tatlı bir heyecan öylesine güzel kokan bir duygu ki uykusuzluğumun önüne geçti. Hiç de öyle değildi, gözümü kapatmayı bırakın gözümü kırpma süresince bile kızıma bakmadan durmak istemiyordum. Geceleri uyanıyordu, kızım uyanmazsa ben uyandırıyordum aman aç kalmasın diye! İhtiyaçlarını giderip emzirdikten sonra hemen uyuyakalıyordu zaten. Maşallahtı bebeğime, tüm bu süreler dışında uykusuz kalmak benim seçimimdi. Şimdi dönüp baktığımda görüyorum ki uykusuzluk temellerini ben atmışım. Yahu sarılık riskini atlatmış, 40 gününü doldurmuş bebeği ne diye tatlı uykusundan uyandırırsın. Aç olsa, başka bir ihtiyacı olsa zaten uyanmaz mı bu kuzucuk. Ağlayıp benim bir derdim var demez mi? Dermiş ama ben bilmiyordum, hem doğal ebeveynlikti benimki içimden geldiği gönlümün çektiği gibi.

Kırkı çıktıktan sonra gündüz öylece otururken kucakta uyuyakalmalar bitiverdi. Sahi kırkı çıkınca daha çok uyuyordu değil mi bebekler? Hem düzen kurmaya da başlıyordu yavaş yavaş! Neden sonra uyandım da yahu bu bebek uyumuyorsa ben uyutmalıyım diye düşünebildim. Emzirdikten sonra yarım kundak yapıp usul usul sallıyordum kollarımda, hafifte poposuna pıt pıt pıt tamam işte ne de güzel uyuyor yavrum. Gece uyandı mı uyuyana kadar emzir, hem zaten ağzı küçücük çenesi hemen yoruluyor doyamadan uyuyakalıyor bari meme ağzında olsun da bir fırt fazla çekse kardır. Oh iyice dalana kadar hem mis gibi de kucağımda sonra yatırırım yatağına.

3 ayı doldurdu yenidoğan dönemimiz de bitti, yavaş yavaş gece emmeleri azalır, biz de daha fazla uyumaya başlarız. Gözü açıldı kızımın gündüz hep bakınmak ayakta durmak istiyor, dünyayı keşfedeceğim diye emme grevine de başladı. E ne yapalım yeter ki doysun aç kalmasın, geceleri uykuluyken biraz daha fazla emiyor ne de olsa. Grev geçene kadar birazcık uykusuz kalsam da olur.

Eylül Masal 6 aylık. Büyüme atağının en ağır darbesi iner. Uykusuz her gece seremonileri başlar. Memede uyumuyor. Önceden dizlerime başını koyar otururken usul usul sallanırdık bir bakardım uyumuş, artık onu da istemiyor.

Bölük pörçük uykularla geçen 3 ayın sonu kızım tam 9 aylık. Artık kesinlikle memede dalamıyor, emiyor emiyor gözlerini sıkıyor sonra uyuyamadığı için yan dönüp bizim yatağımıza atıyor kendini. Beşiği bizim yatağın baş ucunda olduğu için önceleri yatağa oturur emzirip uyuttuktan sonra yatağına bırakırdım ama artık uyuyamaz hale geldiği için yatağa yuvarlıyordu kendini. Almıştım aslında kendi kendine uyumayı öğrenmek istediğinin sinyallerini. Ama korkuyordum uyku eğitiminden. Uyuması güç olsa da uyuduğu saatler hep sabitti çünkü, gündüz ve gece uykularının daima bir periyodu ve düzeni vardı. Hem ağlamasından korkuyordum hem de uyku eğitimine kalkıştığımda başarısız olup sabit olan bu saatleri de bozmaktan. Ben bu eğitimi kendi içimde enine boyuna düşünmeye çalışıp duygularımla mantığım arasında sıkışıp kalmaya devam ediyorken kuzucuk döne döne uyumayı öğrendi! Başlarda 40 dakika, sonra 1 saat sonra 1,5-2 saat derken yanında oturma sürem günden güne uzamaya başlamıştı. Sonra bir gece Eylül Masal'ın uyumasını beklerken bende uyuyakalmışım onunla. O gece yalnızca 2 kez uyandı ve doğru düzgün meme bile emmeden hemen uyuyakaldı. Onunla sıcacık uyumak o kadar hoşumuza gitti ki bize sarılarak uyumasından, sabahları uyandığında yüzümüzü okşamasından, sırtını göğsümüze yaslamasından nasıl vazgeçebilirdik? Hem zaten büyüyünce kendi istemeyecekti bizimle uyumayı, o zaman vakit tadını çıkarmak vaktiydi. Bir kaç hafta sonunda bizim yanımızda da bölük pörçük uyumaya başlayana kadar...

Derken bebeğim 1 yaşını doldurdu ancak bir anda sihirli değnek deymişçesine kendi kendine uyumayı öğrenemeyeceğinin bilincindeydim, kendimi kandırmaya gerek yoktu şehir efsanelerine ise çoktan kulaklarımı tıkamıştım.

Başladım uyku eğitimi metotlarını en başından yeniden araştırmaya, kitaplarımın uyku ile ilgili bölümlerini yeniden okumaya. Her biri 1 yaşından sonra uyku eğitiminin çok daha zor olacağını yazıyordu. Ancak daha zor olan ve gün gibi ortada olan bir şey daha varsa o da uyku problemlerimizin zamanla düzelmesi diye bir şey olmadığıydı.

Tevafuk o ki biz eşimle hemfikir iki koldan neyi nasıl yapsak düşüncesindeyken yine uykusuz gecelerimden birinde sabah 3 sularında arkadaşım Serap’ın uyku semineri yazısını gördüm ve bu vesile ile Sinem Hanım ile yollarımız kesişti.

Neyi nasıl yaptığımızı, nereden başladığımızı bir sonraki yazımda ayrıntılı bir şekilde yazacağım. İlk yazım uyku düzenimizin nereden nereye geldiği hakkında olsun istedim. Birikmiş uykusuzluk nedir çok iyi biliyorum ve inanın bana uyumayı öğrenemeyecek, yatağına bıraktığınızda kendi kendine uyuyamayacak bebek yok.

Öğrenmek istediklerinizi yorum bırakmayı unutmayın e mi? Yazılarımı uykusuz annelere göre şekillendireceğim.

Hep sevgiyle, Gözde Anne ^.^