Yıllanmış Anneden Notlar :') #1

Bir yıllık anne olduğuma göre tavsiyede bulunabilirim öyle değil mi? Şaka şaka şunu yapın bunu yapmayın diyeceğim türden bir yazı değil bu. Zaten etrafınızda yeterince siz istemeden akıl veren birileri vardır, bir de başınıza ben ekşimeyeyim :)

Kendi yaşadıklarımı, şu an düşünüp dönüp baktığımda şunu yapmazdım, bunu iyi ki yapmışım dediklerimi sizinle paylaşmak niyetim. Hem bana not olsun, hem anne adaylarına ya da taze annelere ışık olsun.

Şu an bulunduğum noktayla kıyasladığımda hem çok uzun geliyor geçen bu süreç hem çok kısa geliyor. En acemi halimle değilim elbet ama kızım büyüdükçe karşıma çıkacak her bir aşamaya acemi olacağım. Her geçen gün onunla bir şeyler öğreniyorum, her geçen gün bebeğim sayesinde kendimi tanıyıp geliştiriyorum.

Annelik yolu çook öğrenmeli uzun bir yol Allah nasip ettikçe. Bu yolun başı ise lohusalık. İniş çıkışlarım olmadı değil her yeni anne gibi ama çok şükür hüzünlü, depresyonlu bir lohusalık geçirmedim. Sizi anlayan biri/birileri varsa yanınızda ona sığının mutlaka, onunla konuşun içinizde büyümeden her konuyu. İlk kez anne oluyorsanız çokça endişeli, yanlış yapma korkusuna gark olmuş olacaksınız bilirim. Yalnız şunu bilin, her ne olursa olsun sizin kokunuz bile yeter bebeğinizi mutlu etmeye. Ben bebeğimi kucağımdan bırakmadım. Zaten çok kısa aralıklarla uyanıyorlar, uyuduğu süre içerisinde bile kucağımda tuttum çoğunlukla. Zaten 17 günlükken ailelerimiz evlerine döndü başbaşa kaldık. İlk günden itibaren bebeğimin bakımını kendim üstlendiğimden, geceleri daima kendim baktığımdan yalnız kaldığımda da hiç zorluk çekmedim.

İlk üç ay kucağımda tuttum, memede uyuttum, bizim odamızda yattı ki hala yatağı bizim odamızda. Hatta öyle ki tüm gün kucağımda uyurken uyanmasın diye oturuyor sadece kitap okuyordum :D Yapmasaydım diyeceğim şeyler varsa onlar da Eylül Masal üç aylık olduktan sonrası için. Emzirmeyi çok seviyorum hatta son bir haftadır gece beslenmesini kestim diye içim içimi yiyor, bugün doğurmuş olsam yine bu kadar çok emziririm ama üç aylık olduktan sonra memede uyumasının yanı sıra kendi kendine uyuyabilmesi için de çabalardım. Çünkü üç aydan sonra yaptığınız her şey alışkanlığa dönüşüyor, bebeğiniz siz ne öğretirseniz onu biliyor. Eylül Masal 14 aylık ve başka türlüsünü öğretmediğim için yalnızca memede uyumayı bildiğinden son zamanlarda çok sıkıntı yaşıyorduk ve bu kadar zaman sonra uyku eğitimine başlamak durumunda kaldık. Çünkü kocaman olmasına rağmen hala memesiz uyumayı bilmiyordu, memede de dalamamaya başladığından günden güne büyüyen bir uyku sorunumuz oldu. Bu konuyu uzun uzun yazacağım zaten ama değinmesem olmazdı.

Temizlik, yemek ve bilimum ev işlerini çok önemsediğimi söyleyemeyeceğim zaten ama asgari düzeyde bile yapamadığım zamanlar oldu, bugün olsa yine bebeğimi her şeyin önünde tutarım ama büyümeye başladıkça da yavaş yavaş onunla birlikteyken de iş yapmaya alışmak alıştırmak gerekiyor. Wrap sling kullanmıştım kızımda ama ilk zamanlardan beri çok sevdiğini söyleyemeyeceğim, yalın kucak seviyordu benim kızım :) Sanırım bir daha doğurursam daha hastanede sling kullanmaya başlayacağım, bir de şansımı öyle denerim :) Malum işleri gün içine yaymayınca ya akşamları dinleneceğiniz süreden feragat ediyorsunuz ya da birikip dağ oluyor.

Keşke demeyeceğim bunlar için, hiçbiri beni huzursuz ya da mutsuz etmedi, yemişim ev işini kucağımdaki kuzucuğun mis kokusunu ne kadar süre içime çekebilecektim ki, şimdi büyüdü kucakta tutabilene aşk olsun.

Ama tek bir keşkem var, o da bebeyi slinge alıştırıp ayağı kırık tazı gibi gezmemek :D Masal 25 günlükken hastalandı (soğuk hava vs değil ev ortamında hasta oldu belki de fazla sıcaktan bilemiyorum) ve ondan sonra korkumdan dışarı çıkarmadım çok fazla. Havaların buz olması da üstüne gelince ana kız eve kapandık. Şimdiki aklım olsa dolma gibi sarar sarmalar yine de çıkardım. Çünkü temiz hava alınca bebeğin uykusu da beslenmesi de bir başka oluyor, annenin içinin açılması ise bonusu.

Bir de şunu eklemeliyim, bebek doğmadan evi sadeleştirir, lüzumsuz eşyalardan kurtulur, kendime de kolaylık sağlar, kızıma da daha fazla alan yaratırdım. Bu maddeyi şimdilerde çokça yapıyoruz, basit yaşama doğru yavaş yavaş giriyoruz ve inanın kurtulduğumuz her fazlalık hem evimizde hem zihnimizde yer açıyor, ruhen ferahladığımı hissediyorum.

Yazı çok uzun olacak sevgili okur, devamı bir sonraki yazıda :)

Hep sevgiyle, Gözde Anne ^.^